حقايق پنهان

            

 ^{با تشکر از همه دوستان} 

          این وبلاگ دیگر بروز نمی شود .

                                                   حسین ظهوری

وبلاگ : همفکری و همبستگی و مشارکت ووو 
موضوع : قرآن
نویسنده : احمد علی یزدی 

   صاحب این قلم از حدود یکی دو سال قبل که با وبلاگ نویسی آشنا شد ، خدمت  آقای یـزدی       
و سایر دوستان رسید و با خودشان و قلمشان ، از طریق وب البته ، آشنا شد .
فلـــــــــــــذا ،با اجازه دوستان عزیز و با استفاده از حق وتوی خود ؟! وبلاگ همفکری و برادر بزرگترش  
 ، بمصداق " الســـــــــــــــــــــــــــــــــــابقون الســـــــــــــــــــــــــــــابقون اولئــــــــــــــــــک المقربون " ،
بی نوبت بررسی می گردد . چون این دو وبلاگ بشدت قابل نقد است و باید عیوب آن مطرح گردیده
، نقاط قوت آن نیز هم .

ادامه مطلب

         ماه مبارک رمضان هم تمام شد ، مثل سال قبل و سالهای قبل تر . عید فطری دیگر با همان
ویژگی ها مثل سالهای قبل . اما ... انگار عینا مثل سال و سالهای قبل نیست ؟!. نه نیســــــــــــــت . 
رمضان و فطر که همان است پس ... من تغییر کرده ام که آنها را دیــــــــــــــــــــــــــــــگر گونه می بینم .
امیدوارم این تحول در جهت مثبت باشد .
 ماه خوبی بود . من یکی که ســـــــــخت عاشق رمضانم . عیالم می گوید علاقه ات باین خاطر است
که اینماه برایت یک مرخصی اجباری است ، بمدت یک ماه ، که همه آن را در خـــــــــــــــــــــــــوابی ! .
می گویم نه ، ممکن است بخشی از روز را بخوابم اما امید دارم در خواب غفلت نباشم .
آری رمضان زمانی است که انسان ناگزیر است بسوی ابدیت برود ، بسوی جهانی پر از پــــــــــــــاکی
و صدق و صفا . انگار همه مهربان می شوند ، خوش اخلاق ، باانصاف ، معصوم و دوســـت داشتنی .
خدایا این ماه رمضان را از ما راضی و خشنود  و این عید را بر همه ما مبارک بدار .
کمک کن پاکی و خلوص ماه رمضان را لا اقل تا مدتی حفظ  کنیم .
می خواهم بگویم تا سال بعد خدا نگهدار رمضان ، اما مطمئن نیستم سال بعد زنده باشم.پس فقط

                                        " خدا نگهدار ، رمضان "  

اگر بدست من افتد فراق را بکشم     که روز هجر سیه باد و خانمان فراق                                        
چند ماهی از منظر و محضر شما غائب بودم و درین مدت ، که خیلی هم طولانی بنظر آمد  (لا اقل
برای من! ) ، مفهوم فراق را تا حدی درک نمودم .شرح علت این هجران و این خون جگر بماند برای
فرصتی دگر .
این مطلب را فقط بلحاظ سلامی مجدد و امتنان از دوستانی که کامنت ( اسمش همین بود انگار ؟!! )
عنایت کرده بودند و النهایه بعنوان فتح بابی برای گفتگوئی دیگر برشته تحریر درآوردم . فعلا یا حق....
 
                                                        
                                               
                                                                                                    

اینهم چند بیت دیگر است مربوط بهمان مقطع زمانی که جهت ثبت در تاریخ ادبیات !!؟بحضورشما ارائه
می گردد .  

چه بود این آتش عشقت بدامانم نمی دانــــــــــــم
که هم قلبم بسوزاندی و هم جانم نمی دانـــــــــم
                                                                    بباشد عشق بعد از دیدن معشوق لیکن مــــــــــن
                                                                    نظر نا کرده دیدم عشق جانانم نمی دانـــــــــــــــم

ادامه مطلب

عرض کنم که این ابیات را بنده حدود پانزده ، بیست سال پیش سروده ام (اگر البته شعر باشنـــــــــــد) و
آنچه اکنون و در این سن و سال با مرور آنها نصیبم می شود یاد آوری خاطرات تلخ و شیریـــــــــــــــــن آن
سالهاست . سالهای جوانی با همه ویژگیهایش ، ایام شباب با همه خصوصیاتش  . و ... همین . 

                                                                                                                                 
روز تا شـــــــــــــــــــــــــب کار بهر لقمه نانی می کنیم
صبر برزخم زبــــــــــــــــــــــــــان از هر دهانی می کنیم
کار شبها ، غصــــــــــــــــــــــه خوردن بهر فردا صبح زود
« زندگانی » نیست این ، ما « زنده مانی » می کنیم

                                                                
                                                                          تاجان زتن خسته برونم نشــــــــــــــود 
                                                                          خم قامت رنج و ماتم و غم نشـــــــــود
                                                                          یارب ندهی حاجت من بر تـو چه سود
                                                                          ور خواسته ام دهی زتو کم نشـــــــود

                                                              

ادامه مطلب

ربِ ا شرَح لی صَدری وَ یَسِّر لی اَمری وَاحلُل عُقدَة ً مِن لِسانی یَفقَهو قَولی .

چندی قبل در نقد افکار و نوشتار صاحب وبلاگ تناقضات ، مرقوماتی قلمی نمودم که خوشبختانــــــــــــــه
واکنش ایشان را موجب گشته ،  اسباب خوشحالی راقم را فراهم نمود . شادی ام ازین جهــــــت بود که
اساسا هدف غائی  از نگارش این بررسی ها ، در حقیقت گفتگو و تبادل اندیشه ها و تضــــــــــــــــــــارب
افکار است تا ازین رهگذر دانشتوشه ای نصیب طرفین گشته  ، نتایجی حاصل شود .
نگارنــــــــــــــــــــــــــــــــده این سطور ، علی الاصول تکلم وحده  را بر نمی تابد چه ، تکلم و سخن و بیان
یک جانبه یا بعبارتی سخنرانی یا خطابه ، یکطرفه بقاضی رفتن است و بنوعی بی عدالتی در مباحثـه .
مگر در مواردی خاص که رابطه استاد و شاگردی و اختلاف معتنا به میزان دانش مطرح باشـــــــــــــــــــــــد
که حتی در این مورد هم پیشینیان ما ، رسم اشکال و استشکال را قائل بوده اند و عامل .

ادامه مطلب

پس از نگارش و انتشار نقد وبلاگ تنهاترین سعید دنیا ، دوستی در نظری ، البته دوستانـــــــه ، راقم این
سطور را بلطف خود بنواخته بود !. حقیر نیز ، من باب تشکر ، مطلبی در همانجا قلمی نمودم . امـــــا از 
آنجا که احتمال دادم ، شاید این سو ء تفاهمات در برخی دیگر از مخاطبین نیز ایجاد شده باشــــد ، لازم
دیدم این نوشته روشنگر را ، بجهت تنویر لااقل نسبی افکار مراجعین ، در متن وبلاگ نیز منعکس نمایم .
 متذکراعرض می کنم که نوشته آقای بزرگمهر آزادی در قسمت نظرات پست قبلی قابل مراجعه میباشد.

                                                         

سلام ! بحضور انور برادر عزیزم بزرگمهر آزادی  : 
1- نقد،ذاتا مقوله ای است که باعث تقابل و تضارب افکار می گردد و هر کس می تواند بصـورتی که ازمرز
وهن عبور ننماید ، اظهار عقیده کند .

ادامه مطلب

وبلاگ : تنهاترین سعید دنیا
موضوع : شخصی
نویسنده : سعید

بررسی و معرفی را از نام وبلاگ آغاز می کنم که هم نامی غیر معمول است و نا متــــــــــــــــــــــــــــعارف
و هم غیر معقول و نا متجانس . اساسا باید دانست که هر جدیدی بدیع نیست و هر بدیعی هم جــــذاب
نمی تواند باشد . در مورد عکس مولف که بر تارک وبلاگ تقریر گردیده نیز ، بطریق اولی می تــــوان گفت
اشتباه برخی جوانان و حتی مجربین این دیار این است که فی الجمله ، مشهوریت را  با محبوبیــــــــــت
اشتباه می گیرند . انسان ذاتا موجودی جمال پرست است و زیبائی را در اشکال مختـــــــــــــــــــلفه اش
تحسین می نماید . این تصویر ممکن است جزء مشهور ترین عکس های عالم وجود گردد اما قطعا بدلیل
نازیبائی ، از محبوب تریــــــــــــــن ها نخواهد بود . این یک مطلب و نکته دیگر اینکه قبل تر هم عرض شد  
، تقریر تصویر بر سردر وبلاگ ، بیشتر زیبنده نویسندگان شهیریست که چهره آشنائی نـــــــــــــــــــــدارند
و خوانندگان مطالبشان مشتاق و کنجکاو دیدن تصویرشان هستند . نویسنــــــــــــــــــــــــــــده اول باید به
نوشته اش برسد و بعد در مراحل  اُخری به تصویرش بپردازد .

ادامه مطلب