وبلاگ : تنهاترین سعید دنیا
موضوع : شخصی
نویسنده : سعید

بررسی و معرفی را از نام وبلاگ آغاز می کنم که هم نامی غیر معمول است و نا متــــــــــــــــــــــــــــعارف
و هم غیر معقول و نا متجانس . اساسا باید دانست که هر جدیدی بدیع نیست و هر بدیعی هم جــــذاب
نمی تواند باشد . در مورد عکس مولف که بر تارک وبلاگ تقریر گردیده نیز ، بطریق اولی می تــــوان گفت
اشتباه برخی جوانان و حتی مجربین این دیار این است که فی الجمله ، مشهوریت را  با محبوبیــــــــــت
اشتباه می گیرند . انسان ذاتا موجودی جمال پرست است و زیبائی را در اشکال مختـــــــــــــــــــلفه اش
تحسین می نماید . این تصویر ممکن است جزء مشهور ترین عکس های عالم وجود گردد اما قطعا بدلیل
نازیبائی ، از محبوب تریــــــــــــــن ها نخواهد بود . این یک مطلب و نکته دیگر اینکه قبل تر هم عرض شد  
، تقریر تصویر بر سردر وبلاگ ، بیشتر زیبنده نویسندگان شهیریست که چهره آشنائی نـــــــــــــــــــــدارند
و خوانندگان مطالبشان مشتاق و کنجکاو دیدن تصویرشان هستند . نویسنــــــــــــــــــــــــــــده اول باید به
نوشته اش برسد و بعد در مراحل  اُخری به تصویرش بپردازد .
ادامه مطلب ...
قالــــــــــــب ، از قالبهای آشنای بلاگفاست که بیانی جهت تبیین نمی گذارد .
بروز کردن وبلاگ متاسفانه آنقدر دیر بدیر است که عملا ارتباط منطقی خواننده را با وبـــــــــــــــــــــــــــلاگ
نا ممکن می سازد . و همین امر باعث شده تا اولین یا بروز ترین صفحه وبـــــــــــــــــــلاگ متشکل از سـه
پست چند خطی باشد .
قسمت همه چیز خونه ! یا همه چیز(ه)خونه ، عنـــــــــــــــــوان نامانوس و بی ارتباطی دارد و ،اگر معنـای
آنرا درست فهمیده باشم ، باید پرسید آیا بواقع همه چیز رادر این خونه !! می توان یافت ؟!.

کالبدشـــــــــــــــــــــکافی : بهانه نــــــــــــــگاشتن آخرین پست این وبلاگ ، مطلبی است که از مجـله ای
دیگر وام گرفته شده و علی رغم اینکه نسبتا خواندنی است و جالب ، برای یک پســـــــــــــــــــــت خیلی
کوتاه بنظر می رسد . راقم این سطور با وجود اینکه با گزینش نگارشات و مطالـــــــــــــــــــــــــــب سایرین
و جمع آوری آنها در یــــــــــــــــــک مجموعه (وبلاگ) مخالفتی ندارد ، قادر نیست ارزش نوشتـه ای بومی
یا بعبارت دیگر مطلبی که زائیده و محصول ذهن نویسنده وبلاگ است را انکار نماید .
تردید نکنید که عمل نویسندگی (استحصال از خلاقیتهای فکری و ذهنی شخص نویسنده ) بمراتـــــــــــب
مستحسن تر و شایسته تر است از صرف گرد آوری و کنار هم قرار دادن مطالب دیگران .
بشرطها و شروطها ، که ازجمله شرطهای آن اینست که یا مفاهیم مورد نظر نویسنده ارزشمند باشنـــد
یا دست کم قالب آنها ، عبارات و جملات ، زیبا و خواندنی باشند .  
نکته دیگر اینکه برخی دوستان شخصی بودن وبلاگ را با خصوصی بودنش اشتباه می گیـــــــــــــــــــــرند 
، وقتی مطلبی شایستگی انتشار در وبلاگ را واجــــــــــــــــد می گردد ، علی القاعده باید برای خواننده
هم جذاب باشد یا بعبارت دیگر اینکه جمله ای که برای خواننده بسسب فقدان قرائــــــــــــــــــــــــــن رایج
نا مفهوم و مجهول بنظر برسد ، این در واقع توهینی است بشعور مخاطب .
این خانم شش بلوکی واقعا کیست ؟ هویتش برای من خواننده ای که از گرد راه رسیــــده و می خواهم 
ازین وبلاگ (یکی از منازل سفر معنوی  اندیشه به گستره اینترنت) توشه ای برچینم و بـــــــــــــــــــــــراه
خود ادامـــــــــه دهم مجهول است و هیچ زمینــــــــــــــــه و ابزاری برای شناخت او در اختیـــــــــ-ار ندارم .
فرهنگ وبلاگ نویسی با فرهنگ چت کردن یا نامه نگاری تفاوت های آشکاری دارد .
اینکه می گوئی زمان آپ کردن معلوم نیست یعنی چه ؟! مانند اینکه سردبیر مجله ای بگویــــــــــد زمان
انتشار مجله نامشخص است !!. بهر حال باید خواننده تکلیف خود را لا اقل تاحدودی بداند .
عنوان پست ماقبل آخر را ، بگفته مدیر وبلاگ ، خودت باید حدس بزنی ! ولی اعتقاد راقـــــــــــــــــــم این
سطور براین است که موضوع پست را هم باید خودمان حدس بزنیـــــــــــــــــــــــــــــــم چون هیچ موضوع
واحد و مشخصی برای پست مذکور نمی توان قائل شد . جملاتی کاملا بی هدف و نامرتبــــــــــــــــــــــط 
که تخلیصشان در یک یا دو جمله ، نبوغ خاصی را می طلبد .
پست سوم و آخرین پست صفحه اول این وبلاگ ، تشکیل شده از چند خط نوشتـــــــــــــــــــــــــــــه های
بی قصد بی هدف ، بدون هیچ ذهنیتی و معنا و مفهومی . این نوشتـــــــــــــــه ها حتی بعنوان نامه ای
به یک دوست یا گزیده ای از دفتر خاطرات نیز بشدت ضعیف و سخیف است .
باور بفرمائید بهیچ وجه من الوجوه قصدناامیدکردن افراد و باز داشتنشان ازدست بقلم شدن و نوشتن در
سرم نیست ، ولی واقعا چه اصراری است که هر کس که سواد خواندن و نوشتــــــــــــــــــــــــــــــــن دارد
و اندکی هم با کامپیوتر آشنـــــــــــــــــــــــــــاست ، وبلاگ ایجاد کند و اصرار بر انتشار دست نوشته های
خویش داشته باشد . الحق و والانصاف کدام حقیقت و کدامین مفهوم در ورای این جـــــــــــــــــــــملات و
پستهای کذائی بنهفته است . چه لذتی از مطالعه آنها برای خواننده ایجاد می شود .
پیشنهاد دوستانه راقم ایـــــــــــــــــــــــــــــــــن است که اگر بدنبال روشی برای ایجاد ارتباط با دوستانتان
هستید ، گفتگوی الکترونیکی یا چت از ایجاد وبلاگ ، خیلی موجه تر و منطقی تر اســـت . اگر هم واقعا
مصرید وبلاگ ایجاد کنید ، می توانید مطالب زیبا و خواندنی که دیدید و خواندید در یــــــــــــــــــــــــــــــــک
وبلاگ جمع آوری نمائید . یا اگر مثلا در ساخت لوگو متبهرید ، بهمان کار بپردازید ، کــــــــــــــــــــــــاری را
که بلدید و بنحو احسن انجامش می دهید و بواسطه آن ، تحسین همگان را سبب می گردیـــــــــــــــد .
لازم نیست  در کنار اعلام آمادگی جهت ساخت فی المثل لوگو ، حتما یک چیزی هم بنویسید .

وبلاگ اساسا یک رسانه جمعی است که ساخت و انتشار آن ، بمعنـــــــــــــــــــــــــــای دعوت از همگان
است برای خواندن محتویات آن . و وقتی مردم مراجعه می کنند ، باید قطعا با محتوائی مواجه شونـــــد 
تا  آنرا مورد دقت و ارزیابی قرار دهند . پس تصدیق می فرمائید که باید محتوائی باشــــــــــــــــــــــــــــــد
تا مراجعه کننده یا مخاطب مانند راقم سرخورده و دست خالی باز نگردد .
امیدوارم سعید عزیز مانند من دلگیر نشده باشد و احترامات فائقه حقیر را بپذیرد .

وبلاگ بعدی : وبلاگ آزاد دانشجویی یاسوج